1. Father and Daughter – Michaël Dudok de Wit

Dit Nederlandse animatiefilmpje vertelt het verhaal van een dochter die haar vader verloor en opnieuw vond, doorheen de seizoenen van het leven. De ontroerende beeldtaal leverde in 2000 de Oscar voor beste geanimeerde kortfilm op.


2. Oma – Karolien Raeymaekers

Oma onderzoekt de relatie tussen een meisje en haar doodzieke grootmoeder. Weg van alle clichés en zonder woorden brengt Karolien Raeymaekers met deze animatiefilm de angst en verwarring die horen bij een afscheid in beeld.


3. Good Grief – Fiona Dalwood

Getuigenissen van echte mensen gemonteerd op warme stop-motion animatiebeelden, over dood, verlies en alles daar omheen. Ingesproken in het Engels, ondertiteld in het Frans.


4. Lost & Found – Andrew Goldsmith & Bradley Slabe

Dit Australisch kortfilmpje vertelt zonder woorden een universeel verhaal over vriendschap, verlies en doorzettingsvermogen. De twee personages zijn knuffeldieren – hierdoor is het verhaal zelfs voor de allerkleinsten begrijpelijk.


5. A Song We Wrote – Dylan Marey

Een aandoenlijk filmpje over de universele ervaring van het samen een leven opbouwen en nadien afscheid nemen. En de gezamenlijke liefde voor (jazz)muziek die er als een rode draad doorheen loopt.


6. Bompa in quarantaine – Michiel Geluykens en Jango Jim

Michiel houdt contact met zijn opa Flor, die tijdens de lockdown van 2020 in een woonzorgcentrum verblijft. Grappig, toegankelijk, en helemaal van bij ons. Mét ondertitels!


7. Negative Space – Max Porter & Ru Kuwahata

Gebaseerd op een gedicht van Ron Koertge, verkent dit poëtisch animatiefilmpje de relatie tussen vader en zoon. Met weinig woorden, maar veel affectie en een gemeenschappelijke passie voor… het inpakken van koffers! Verteld in het Engels.


8. Carrier – Marijn Grieten

Dit fris geanimeerde verhaal gaat over een robot die ontwaakt in een wereld zonder mensen. Thema’s zijn eenzaamheid en doelloosheid, en het zoeken naar gezelschap en de zin van het bestaan.


9. Tsumiki no Ie (The House of Small Cubes) Kunio Katō

Een weduwnaars wereld staat onder water. Wanneer hij zijn pijp laat vallen en probeert op te vissen, herbeleeft hij de herinneringen aan zijn vrouw en hun tijd samen.

Tsumiki no Ie (2008) is een Japanse kortfilm van Kunio Katō, waarmee hij een jaar later een Oscar won.


Reageer