De komiek en acteur Ricky Gervais, is van vele markten thuis. Recent verscheen op Netflix de reeks ‘After Life’ van zijn hand, een diepmenselijk portret van een man in rouw. Gitzwarte humor, flink wat gevloek en enkele zeer onstichtende voorbeelden – onze richtlijnen ter preventie van zelfdoding worden in quasi elke aflevering met de voeten getreden. Maar in ruil krijg je wel een goudeerlijk, indringend verhaal over hoe rouw je héle wezen en wereld kan aantasten. De breuklijn tussen ‘een leven voor’ en ‘een leven na’ verlies.


“Ik mis haar zo erg. Ik ben de hele tijd verdrietig. Ik ben niet de persoon die ik was. Met haar dood heb ik mezelf verloren, alle blijdschap, alle plezier in de dingen. Er is niets van me over. Mensen denken dat het wel gaat, dat ik doorga. Ik ben soms sarcastisch, alsof dit dan een uitschuiver is, maar dat is het niet. Dit ben ik constant. De rest van de tijd draag ik een masker. Ik weet nog hoe het was om normaal te zijn, dus dat doe ik na. Maar dit is wie ik ben.”


Van verdriet en boosheid, zo bitter dat het amper te consumeren valt, tot een fragiel verkennen van nieuwe horizonten. Terwijl je weduwnaar Tony 2 seizoenen lang volgt in zijn worstelingen, ontvouwen zich in de kantlijn steeds duidelijker bijkomende verhaallijnen. De tragiek en de humor van ‘het menselijk tekort’ worden neergezet door een bont allegaartje aan bizarre figuren, van sympathieke prostitué tot dysfunctionele postbode. Toegegeven, geloofwaardig is het niet, maar op een vreemde wijze toch invoelbaar én herkenbaar. Je zal lachen, huilen, ongemakkelijk schuifelen en wie weet ook snel een boekje nemen voor de rake quotes. En net als je je afvraagt: ja, wat ís het nut van leven eigenlijk?, volgt een ode aan liefde en de menselijke goedheid.


“Geluk is geweldig. Zo geweldig dat het er niet toe doet of het het jouwe is of niet.”


Besprekingen noemen de reeks ‘een antwoord op nihilisme’ en daar is zeker iets van aan. Ondanks de genadeloze portrettering van onze kwetsbaarheid en kleinmenselijkheid, is een warm humanisme duidelijk voelbaar. De schrijver-filosoof Camus zei ooit: er is maar één echte kwestie in de filosofie en dat is die van de zelfdoding. Oordelen of het leven wel of niet de moeite waard is geleefd te worden, is de belangrijkste vraag in het leven. Wie een ingrijpend verlies meemaakt, krijgt deze vraag meer dan ooit in het gezicht gegooid. After Life is het hilarische, grofgebekte, pikzwarte, liefdevolle antwoord van Ricky Gervais op deze vraag. En het is een work in progress – er komt binnenkort een slotseizoen!


Reageer